"Zrozumieć sens"

Mogę napisać, że płynęła krew,
Czy poczujesz ten ból?
Ktoś powie, że płakał sam.
Dasz radę zrozumieć dlaczego?
Pozostaje też pytanie: prawda czy fałsz?
Nieistotne; gdyż dalej go boli.
Cóż zrobiłam w tej sprawie?
Napisałam nieudolny wiersz?
Jego historia powinna kogokolwiek interesować?
On zabił własnych rodziców!
Nie oceniajmy zbyt pochopnie.
Dlaczego, czyżby to oni byli potworami?
Ależ nie, on po prostu był znudzony.
A teraz w śmiechu dławi się łzami.
Oni błagali o śmierć w swojej chorobie.
Ja mogę mówić, wy słyszeć.
Tylko kto zrozumie ten bełkot,
zdający się mieć jakikolwiek sens.

Komentarze

  1. iks14 grudnia 2015 11:26

    Byłam tu, przeczytałam i nie mam nic do dodania.
    Rozwaliłaś mnie.
    (I widzę, że poprawiłaś te spacje przed znakami interpunkcyjnymi, ale umknęło Ci to tu: ,, Jego historia powinna kogokolwiek interesować ?'' i tu: ,,Ja mogę mówić , wy słyszeć.'' oraz tutaj: ,,zdający się mieć jakikolwiek sens .'', ale to tak na marginesie, bo poza tym to jest niesamowite :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. PhilosPhilia15 grudnia 2015 03:42

      Dziękuję *-*
      Cieszę się, że Ci się podobało ^^
      Co do spacji jak najszybciej postaram się je poprawić ;)
      Miłego dnia ~

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

"Powiedzcie mi !"

Powiedz mi rzeko co widziałaś szczyty gór, Czy tam jest piękniej niż tu? Powiedzcie mi chmury co widzicie miasta, Czy z góry też wyglądają tak mrocznie? Powiedzcie mi gwiazdy co dla was księżyc bratem,   Czy jest wspanialszy niż dla nas Co z dołu patrzymy nań jak na nadzieję?
Czytaj więcej

"W obozie"

W obozie zagłady nie ma już krwi. Lecz cały czas czuję jej zapach. Duszeni w komorach, byli zagłuszani silnikami. Mimo to, teraz słyszę ich rozpaczliwe krzyki. Budynki puste i nawet drzewa,  jakby o wszystkim zapomniały. A buty czekają - na nikogo innego, tylko właścicieli. Prochy zmarłych wciąż szepczą swój ból. Krew w ziemi z żalu, nad losem swym, wrze. Przykro jest przyznać, że tysiące zabitych niewiele się różnią od miliona. Trudno cokolwiek powiedzieć. Żadne ze znanych mi słów nie oddaje tej grozy, jak cisza. Przecież ci ludzie żyli normalnie jak każdy z nas. Dzisiaj nic nie można zrobić. Ani pomóc, ani pocieszyć. Pozostaje cicha modlitwa, pamięć i nadzieja. Nadzieja - że to już nigdy się nie powtórzy.
Czytaj więcej

"Powroty"

Ile razy jeszcze będę się tłumaczyć? Mam dość tej bieganiny, by uciec. Z jednej strony  ty . Z drugiej  strach. Trudno mi się nie pogubić. Z prawej wszystko na niby.  Z lewej szczerość do bólu. Wiecznie pędzący gdzieś tłum. Cały czas poświęcony na czekanie, za czymś czego nie potrafię nazwać. Kątem oka dostrzegam jak odchodzisz. Nie pozwolę na to, nie tak bez słowa. Blizny przypominają mi o sobie.  Przez  to  je mam i dalej  to  robię. Z jednej strony kolejne wino. Z drugiej drzwi, którymi mogę wyjść. Z lewej poczucie beznadziei. Z prawej chęć walki. Muszę się zdecydować! Cały czas poświęcony na czekanie, za czymś czego nie potrafię nazwać. Kątem oka dostrzegam jak odchodzisz. Nie pozwolę na to, nie tak bez słowa.
Czytaj więcej