Be able to see feelings

Miałam gdzieś, kiedy moja wychowawczyni po trzech latach nie wiedziała kim jestem . Przecież to nic takiego. Nie przeszkadzało mi,  gdy większość traktowała mnie jak powietrze . Ostatecznie nie każdy musi być w centrum uwagi . Lecz kiedy nawet najlepsi przyjaciele przestali zauważać moją obecność poczułam się jak intruz, siedzący obok z powodu braku wolnych miejsc. Niczym duch słuchający rozmowy zza szyby . Tak strasznie boli, że aż tracę oddech. Staram się coś wtrącić, na próżno . Ze zwieszoną głową odchodzę od stołu, rzucając ciche pożegnanie w przestrzeń. Natarczywie siedzi mi ono w głowie, odbijając się echem. Pękające serce nie daje spokoju. Wpadam na kogoś i łapię za nos bolący od uderzenia. Natychmiast przepraszam, ale chłopak minął mnie bez słowa. Nawet na mnie nie spojrzał. Czyżby on też mnie nie widział? Dlaczego zaczęło mnie to obchodzić? Z przeszklonymi oczami mijam dość głośną ulicę. Uważnie przyglądam się wszystkim przechodniom. ...

Przerażający ból Znów klęczę u twoich stóp  Ogłuszający krzyk To takie poniżające Niekontrolowany szloch Mam ochotę zwymiotować Ogień w płucach Patrząc w twoje oczodoły Ogromną panikę I słuchając twojego obrzydliwego śmiechu Chęć śmierci Pragnę abyś poczuł Małe wyjaśnienie od pomylonej Rikotki ~  Po przeczytaniu całości od początku do końca , przeczytaj :  Najpierw czarny tekst po kolei jak leci bez czerwonego i potem czerwony bez czarnego ^^  To tyle , przepraszam za nieobecność , dziękuje za czytanie i Free Hug :*

Kłamstwo obojętność  przyzwyczajenie To wszystko czym gardzę To wszystko z czego się składam Bezinteresowność odwaga szacunek To wszystko co podziwiam To wszystko czego mi brak Miłość przyjaźń zaufanie To wszystko w co  nie wierzę To wszystko  czego nie znam Strach załamanie nienawiść To wszystko czego chcę uniknąć To wszystko - to moja codzienność