"Mur duszy "


Nie jestem z kamienia
i naprawdę boli kiedy mnie ranisz .
Nie wiem jak się zachować ,
kiedy udajesz, że mnie nie znasz .
Podchodzę uśmiechnięta; ty się odwracasz .
Czyżbym zrobiła coś złego ?

Może to przez moje kłamstwa ?
Może przez ciągłe udawanie ?
Za to jesteś zły ?
Za mój wewnętrzny mur ?
Płaczę w nocy ;
bo nie wiem czy mnie zrozumiesz .
Przepraszam , naprawdę przepraszam
jeśli , to wszystko przez mój mur .

Rozumiem co robiłam źle .
Wiem czemu mnie ignorowałeś .
Wybacz , że kłamałam  .
Zasługujesz na szczerość .

Czy jak powiem całą  prawdę ?
Czy jak przestanę udawać ?
Wybaczysz mi ?
Jeśli tak ; zburzę mój mur .
Nie będę płakać w nocy ,
bo mnie zrozumiesz .
Pomóż mi , błagam o pomoc .
Razem zburzymy mój mur .

Jestem potworem  , którego sama się boję .
 Nienawidzę ludzi ; z wzajemnością .
Zakładam maski ; zgubiłam siebie .

Teraz gdy powiedziałam prawdę .
Teraz gdy przestałam udawać .
Czy jesteś w stanie dalej mnie kochać ?
Jeśli tak ; to cieszę się ,
że zburzyliśmy mój mur .
Nie płaczę w nocy ,
bo czuję twoją miłość .
Dziękuje ; dziękuje ,
że pomogłeś mi zburzyć ten mur .



Sorki za tak małą aktywność staram się ale sprostać rozszerzonej biologii to duże wyzwanie ;)
Mam nadzieję , że się wam podoba *^* 
Enjoy ~

Komentarze

  1. nikolcia27 września 2015 08:21

    Jejku, nawet nie wiesz, ile zajęło mi wlogowanie się na konto, bo coś nie mogłam się zalogować. :D
    Ale... teraz... kiedy tu już jestem... to pora skomentować!!!

    O jejku... to jest cudowne! Naprawdę! Może nie ma rymów i interpunkcja jest po prostu kiepska, to jest super! Podoba mi się, bo trochę skojarzyło mi się z mną :/ Kiedyś okłamywałam przyjaciółkę, i przez to mnie znienawidziła, ale potem wyznałam jej prawdę i mi przebaczyła. Teraz jesteśmy sobie całkowite szczere. :) Więc plus za tak #true wierszyk XD
    Kiedyś będę musiała Cię poprosić o napisanie wierszyka do opowiadania! Serio! Jak dodasz do bloga, eeee... chyba "obserwowane witryny" czy jak to tam było, to na sto procent będę stalkerkować. Wiesz, mam słabą pamięć i lepiej będzie, jak to dodasz, iż jak wyjdzie nowy wierszyk, to będę o tym wiedzieć, iż pojawi się powiadomienie. Będę wdzięczna za dodanie tego >-<
    Hm, dlatego, że nie chcę, abyś miała jakieś potem problemy (a to nie jest z powodu zazdrości czy wrednoty! Wcale...) to popracuj nad interpunkcją, iż przecinek dajemy tak, jak widzisz, jak ja to robię. xD Czyli daję przykład - Co, kto, kiedy.
    Tak samo z '';'', to też dajemy w taki sposób; widać? Widać. ^-^
    Okej, ja kończę, pozdrawiam serdecznie.
    Całuski, przytulaski i co tam chcesz XD ~


    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. PhilosPhilia28 września 2015 08:57

      Dziękuję za komentarz *^* Co do interpunkcji bardzo przepraszam :(
      Cóż poradzę , że za Chiny nie potrafię jej ogarnąć :"> Ale będę ciężko pracować i dam radę $_$ .
      Wow jaka Kawaii ~ instrukcja *-*
      Tak nawiasem mówiąc z tymi obserwowanymi witrynami , to nie mam bladego pojęcia o czym mówisz ?_? To jest raczej tak , że to Ty dodajesz co chcesz obserwować , a nie ja . ;)
      Jej :> jeszcze raz dziękuję za komentarz i cieszy mnie , że Ci się podoba :)

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

"Powiedzcie mi !"

Powiedz mi rzeko co widziałaś szczyty gór, Czy tam jest piękniej niż tu? Powiedzcie mi chmury co widzicie miasta, Czy z góry też wyglądają tak mrocznie? Powiedzcie mi gwiazdy co dla was księżyc bratem,   Czy jest wspanialszy niż dla nas Co z dołu patrzymy nań jak na nadzieję?
Czytaj więcej

"W obozie"

W obozie zagłady nie ma już krwi. Lecz cały czas czuję jej zapach. Duszeni w komorach, byli zagłuszani silnikami. Mimo to, teraz słyszę ich rozpaczliwe krzyki. Budynki puste i nawet drzewa,  jakby o wszystkim zapomniały. A buty czekają - na nikogo innego, tylko właścicieli. Prochy zmarłych wciąż szepczą swój ból. Krew w ziemi z żalu, nad losem swym, wrze. Przykro jest przyznać, że tysiące zabitych niewiele się różnią od miliona. Trudno cokolwiek powiedzieć. Żadne ze znanych mi słów nie oddaje tej grozy, jak cisza. Przecież ci ludzie żyli normalnie jak każdy z nas. Dzisiaj nic nie można zrobić. Ani pomóc, ani pocieszyć. Pozostaje cicha modlitwa, pamięć i nadzieja. Nadzieja - że to już nigdy się nie powtórzy.
Czytaj więcej

"Powroty"

Ile razy jeszcze będę się tłumaczyć? Mam dość tej bieganiny, by uciec. Z jednej strony  ty . Z drugiej  strach. Trudno mi się nie pogubić. Z prawej wszystko na niby.  Z lewej szczerość do bólu. Wiecznie pędzący gdzieś tłum. Cały czas poświęcony na czekanie, za czymś czego nie potrafię nazwać. Kątem oka dostrzegam jak odchodzisz. Nie pozwolę na to, nie tak bez słowa. Blizny przypominają mi o sobie.  Przez  to  je mam i dalej  to  robię. Z jednej strony kolejne wino. Z drugiej drzwi, którymi mogę wyjść. Z lewej poczucie beznadziei. Z prawej chęć walki. Muszę się zdecydować! Cały czas poświęcony na czekanie, za czymś czego nie potrafię nazwać. Kątem oka dostrzegam jak odchodzisz. Nie pozwolę na to, nie tak bez słowa.
Czytaj więcej