"Przez ten ciągły deszcz"

Czuję się źle i nic nie jest w porządku.

Serce to się z piersi wyrywa , to przestaje bić .

Co się ze mną dzieje ?

Ciągły stres do kieszeni schował moje imię ,

tak że nie mogę g znaleźć ,

 mimo ciągłego szukania.

Odwaga zgubiła się wśród ciemnych uliczek w centrum miasta

to zabawne gdyż nawet nie pamiętam jej twarzy.

Jak bezdomny pies przypałętał się gniew głodny ofiary.

Nie podchodźcie do mnie .

Nie patrzcie w oczy, płonące nienawiścią.

Za chwilkę mi przejdzie .

Od pustych ścian odbija się echem "już jestem".

Jedząc obiad opowiadam oknu co było w pracy.

Nie jest na mnie złe za to ,

że parę razy krzyczę tłukąc kolejny talerz.

Ważny jest uśmiech namalowany dla klientów

najlepszą i najdroższą farbą.

Wieczorem wszystkie łzy powierzam poduszce ,

która nikomu nie powie.

By rano wstać znów głęboko schować

trawiący duszę cień .